امام سجاد علیه‌السلام در مورد آیه «یَاحَسْرَتی عَلی مَا فَرَّطتُ فی جَنبِ الله» {افسوس بر من از كوتاهي‌هايى كه در مورد جنب‌الله كردم!} (زمر/56) فرمود: مقصود از «جنب الله» علی علیه السلام است؛ او حجّت خدا بر خلقش در روز قیامت است، وقتی روز قیامت شود، خداوند به خازنان جهنم
جابر بن عبدالله: رسول خدا صلی الله علیه و آله بلند شد و بازوی علی بن أبی طالب علیه‌السلام را چنان بلند کرد که سپیدی زیر بغل او آشکار شد و به او فرمود: خداوند به خاطر تو هفت خصلت به من عطا فرموده است. عرض کردم، این هفت امتیازی
رسول خدا صلی الله علیه و آله: وقتی روز قیامت شود علی بن أبی طالب بر بالای «فردوس» که کوهی مشرف بر بهشت است می‌نشیند و عرش جهان بالای آن است و از دامنه‌ی آن چشمه‌ها می‌جوشد و جویبارهای آن در بهشت جاری می‌شوند. امام علی بر تختی از نور
زراره: امام باقر علیه‌السلام در مورد آیه «فَلَمَّا رَأَوْهُ زُلْفَةً سِیئتْ وُجُوهُ الَّذِینَ کَفَرُواْ وَ قِیلَ هَذَا الَّذِی کُنتُم بِهِ تَدَّعُون»{و آن‌گاه که آن لحظه را نزدیک ببینند، چهره‌های کسانی که کافر شده‌اند در هم می‌رود و گفته می‌شود: «این است همان چیزی که آن را فرا می‌خواندید!»}(مُلک/27) فرمود: این
ابوهُریره: رسول خدا صلی الله علیه و آله روزی به عمر خطّاب فرمود: ای عمر، در بهشت درختی وجود دارد که شاخ و برگ آن همه‌ی خانه‌ها و مجالس و کاخ‌های بهشتی را پوشش می‌دهد، ریشه‌ی این درخت در خانه‌ی من است. سه روز از این موضوع گذشت و پیامبر
محمّد بن علی بن عبدالله بن عباس: پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله در مورد آیات «إنَّ الأبرارَ یَشرَبونَ مِن کَأسٍ کانَ مِزاجُها کافوراً * عَینًا یَشْرَبُ بِها عِبادُ اللَّهِ یُفَجِّرونها تَفجیرا»{ابرار قطعا از جامی می‌نوشند که آمیزه‌ای از کافور دارد، چشمه‌ای که بندگان خدا از آن می نوشند
ابن عباس و امام رضا علیه‌السلام: پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله فرمود: در قیامت فقط ما چهار نفر سواره هستیم: من سوار بر براق که همان «دابّةالله» می‌باشد هستم؛ برادرم صالح سوار بر همان «ناقةالله» است که پی شده بود؛ حمزه سوار بر ناقه‌ی من به نام «العضباء»
عبدالله بن حکیم بن جبیر در مورد نزول آیه «فَأُوْلَئکَ مَعَ الَّذِینَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَیهم مِّنَ النَّبِیِّینَ وَ الصِّدِّیقِینَ وَ الشهدَاءِ وَ الصَّالِحِینَ وَ حَسُنَ أُوْلَئکَ رَفِیقًا»{آنان در زمره‌ی کسانی خواهند بود که خدا ایشان را گرامی داشته؛ یعنی با پیامبران و صدّیقان و شهیدان و صالحین هستند، و آنان
أنس بن مالک: رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله فرمود: وقتی روز قیامت شود، منبری به طول سی مِیل برای من برپا می‌شود. در آن موقع، منادی از درون عرش ندا می‌دهد: محمّد(ص) کجاست؟ و من پاسخ او را می‌دهم. به من گفته می‌شود: از منبر بالا برو. من هم اطاعت می‌کنم و
مخدوج بن زید هُذَلی: رسول خدا صلی الله علیه و آله بین مسلمانان پیمان برادری بست و فرمود: یا علی، تو برادر من هستی و منزلت هارون نسبت به موسی را نزد من داری إلّا اینکه پس از من پیامبری نخواهد آمد. بعد فرمود: ای علی، بدان اُمّت من نخستین
